Hoe verfilm je een vluchtelingenmeisje, een eenzaam jongetje en een teddybeer? | Zeeland Film Commission
3600
post-template-default,single,single-post,postid-3600,single-format-standard,bridge-core-1.0.4,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,vss_responsive_adv,vss_width_768,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-18.0.9,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

Hoe verfilm je een vluchtelingenmeisje, een eenzaam jongetje en een teddybeer?

Hoe verfilm je een vluchtelingenmeisje, een eenzaam jongetje en een teddybeer?

Een eenzame jongen sluit vriendschap met een verdronken vluchtelingmeisje, zonder haar teddybeer durft zij niet naar het hiernamaals. Daarover gaat de film Hopsa Heisasa van Vincent van den Ouden die met de film wil afstuderen aan de filmacademie in Brussel. De opnames waren onder meer op het strand van Vrouwenpolder, waar de eerste ontmoeting tussen het jongetje en het vluchtelingenmeisje werd gefilmd.

Vincent van de Ouden wilde de film maken omdat hij zelf als kind ook vaak eenzaam was en moeilijk contact maakte. In die zin is het verhaal deels autobiografisch. Toen hij op de filmacademie in Brussel een jeugdherinnering moest kiezen om te verfilmen, gebruikte hij zijn gevoel van toen, in combinatie met de eenzaamheid en hulpeloosheid van vluchtelingenkinderen. De titel Hopsa Heisasa refereert aan een kinderliedje uit de vorige eeuw over de maand mei.

Hopsa, heisasa,
‘t Is in de maand van Mei, ja, ja.
Rooie neuzen zijn verdwenen,
dooie vingers, prikkeltenen,
al dat kil en koud verdriet
heb je in de Meimaand niet.

De film moet in augustus klaar zijn voor beoordeling van de filmacademie in Brussel en zal volgens de regisseur ook in een later stadium in Zeeland te zien zijn.

[ Omroep Zeeland, 11/05/2019 ]